مهمان

خبر، خبر....
آب و جارو کنید،شتر و گاو و گوسفند مهیا کنید،میهمان داریم......

قدیمی ها

قدیمی ها می گفتند:
همیشه شعبون، یه دفعه هم رمضون.......

خواب شیرین

دیشب صدای تیشه از بیستون نیامد/شاید به خواب شیرین فرهاد رفته باشد

زدر درآمد

ناگاه یکی زدر دراید که منم/خودرا به جهانیان شناسد که منم....

گندم وبنزین

چند سال پیش جشن خودکفایی گندم داشتیم، حالا هم بنزین.....

همه ی سرمایه ی من

همه ی سرمایه ی من دوستانی هستند که به داشتنشان افتخار می کنم.
.
پی نوشت:ارزشمند ترین چیزی که دارم عشق است، تقدیم به شما......

دوستان جانی

از دوستان جانی مشکل توان بریدن....

سوژه

 درد بی سوژه بودن این بلاگ را عاقبت تعطیل خواهد کرد.
.
من نوشت: جهان با این همه نامردی و نامردمی زیباست......

ذغال فروش

آهای مرد ذغال فروش زمستان دارد تمام می شود......

محک تجربه

خوش بود گر محک تجربه آید به میان/ تا سیه روی شود هر که در او غش باشد

هنگامه ی درد

وقتی درد می کشی، گنجشک وقناری را بهتر می شناسی....

یادگار

گاهی روزگار؛ یادگاری های بدی از خود به جای می گذارد
.
پی نوشت: درد یادگار دوران پهلوان بودنمان بدجور زمینگیرمان کرده است/دعا بفرمایید!

پدرم

می گفت:

نخند ای نوجوان زینهار بر موی سپید من/که این برف پریشان بر سر هر بام می بارد

.

پی نوشت:اون موقع بازمی خندیدیم؛ اما حالا تازه داریم می فهمیم منظورش چی بود!

روح وجسم

روحم را دوستان معالجه کردند، حالا با درد جسم چه کنم؟
.
پی نوشت: گاهی ما پیرمردها باور نداریم که دوره ی پهلوانی سرآمده است!!

طلبکاریم

از زمین، از زمان، از حسن، از تقی، از بان،از کی ، از مون ...طلبکاریم!!!اصولا!!!
.
پی نوشت: فقط همونی که نوشتم!

دانشگاه آزاد و...

انگار باید منتظر تحرکات جدیدی ازعمو بزرگه باشیم!
.
پی نوشت،پس نوشت وپسین نوشت نداره، چند روز دیگه معلوم می شه عمو بزرگه کیه!!

انتهای شب

خیلی خوشحالم که فکر می کنند آدم بزرگی شده اند، خواهیم دید!!
.
پی نوشت: به زودی آشکار خواهد شد کت تن چه کسی است؟
.
پس نوشت: خنده هایت بدجور بوی عصبانیت می دهد ، خودت نمی دانی!
.
پسین نوشت:برای خودم و دیگرانی که از شر تو راحت شده اند خوشحالم.
.
قدیم ترها نوشت: این اسلاف ما گاهی می گفتند: - - - - - - - شب دراز است(خط چین را خودتان پر کنید)

جای شما خالی

دو روزی اکسیژن خالص تنفس کردم؛ با عطر جنگل و دریای شمال...
.
پی نوشت:از عزیز همراهی که میهمان مهرش شدم بسیار سپاسگزارم، زنده باشی.

اکسیژن وپاییز

گاهی دوای درد آدمهای کلافه تنها اکسیژن جنگل های گیلان است.
.
استثنائا این پست دارای نوشته ی مهمان است، بخوانید و با من در سفر همراه شوید:
باز باران


با ترانه

با گوهر های فراوان

می خورد بر بام خانه

اجسام

اجسام تنها عیبی که دارند نمی توانند سوت و کف بزنند، از بس خرند!!
.
پی نوشت: هیچ کلمه ی مناسبی برای رساندن منظور بهتر از این" چار پای" گرامی نیافتم.
.
پس نوشت: از این عضو محترم جامعه ی شریف حیوانات(جناب خر) معذرت می خواهم که بیشتر از خیلی ها(روم به دیوار) می فهمد.